Любская аласа шиесінің көшеті

Любская аласа шиесінің көшеті Бұта тәрізді, әлсіз өсетін ағаш сирек жағдайда 2,5 м-ден асады. Бөрікбасы сирек, жайылған, домалақ, жиі салбыраған. Қабығы сұр-қоңыр, айқын жарықтары бар; жас бұтақтары қоңыр, әлсіз күміс өңезді. Жеміс діңнен шамамен 45° бұрышпен тарайтын бір жылдық бұтақтарда қалыптасады. Бүршіктері домалақ, ұшы кішкене конус тәрізді. Жапырақтары күңгірт, тығыз, қою жасыл, сарғыш-қоңыр жүйкелі, тісті жиекті, ұшы үшкір; ересек жапырақ сопақ, 8,7 × 5 см. Гүлшоғыры аздап қатпарлы, домалақ күлтелі 3–4 ұсақ ақ гүлден тұрады, диаметрі 3–4 см. Климатқа қарай 7–9 күн гүлдейді. Жемістері ұзын жіңішке сағақта жеке немесе 2–4-тен шоқтанып өседі, салмағы 4–5 г. Дәмі қышқыл, орташа; десертке, тосапқа, компотқа, үй шарабына және мұздатуға қолайлы. Жақсы сақталады және тасымалға шыдайды. Орташа кеш піседі: оңтүстікте шілде ортасында, солтүстікте шілде соңы–тамыз басында. 2–3 жаста жеміс бере бастайды, 8–10 жаста толық өнімге кіреді. Күтімі жақсы ересек ағаш жылына 35 кг-нан артық, ең көбі 54 кг өнім бере алады. Жыл сайын жеміс береді, салқын жаңбырлы көктемде гүл бүршіктері үсімейді деп сипатталған. Өздігінен тозаңдану қабілеті жоғары, бөлек тозаңдандырғыш қажет емес. Кеш гүлдеуі көктемгі қайталама аяз қаупін азайтады. Піскен жемістер бұтақта ұзақ тұрады, түспейді; аласа ағашты баспалдақсыз күтіп, өнім жинауға болады. Кемшіліктері: қатал солтүстік климаттан гөрі қоңыржай және оңтүстік аймақтарға қолайлы; ғұмыры 15–17 жыл, толық өнімді кезеңі 5–7 жыл. Ағаш сүрегі аяздан зақымдануы, ыстықта дің мен бұтақ қабығы күнге күюі мүмкін. Коккомикоз бен монилиозға бейім.